شنبه 1385/02/30
راه کهنه وسوال نو
سایه شوم فاشیسم سالیان درازی است ٬ آسمان سرزمین مارا سایه گسترا نده است . برای رهایی از چنگ این ابر سیاه و سنگین ٬ بخصوص در سالهای اخیر بادهای زیادی با طوفندگی و غرندگی آهنگ آسمان شکافی و آفتاب رسی کرده است . پس از فرو پاشی نظام فاشیسم شاهی دو لت جدید ی دیگر٬ با آهنگ مساوات و برابری٬ بروف های ضد فاشیستی . . . خود را بگوش مردم خواند . بعد از سقوط برابر خواهان ٬ اسلام گرایان با فریادهای عدالت مطلق رز مندگان دیگری بودند که فاشیسم و هر نوع بی عدالتی و نابرابری را هشدار دادند .
لکن با گذشت زمان ما شاهد ٬ برابر خواهان فاشیزم و اسلامیست های فاشیزم گردیدیم . بعبارت دیگرو روشن تر فاشیزم همان است که بود - لکن با چهره های متفاوت - حال پس از سقوط اسلامیست های کورو کر طالبانی ٬ دموکرسی خواهان ما هم رفته رفته چهره اصلی شان ـ همان فاشیزم قبیله ی - را به نمایش گذاشته اند و این بار در کشور٬ دموکراسیزم فاشیزم داریم . بنا براین خط همان است که بود . فقط چهره تغیر کرده است و دلها و ظیفه دارند که سخت برای چهره ها بسوزند زیرا قربانی اصلی چهره هایند .
در حال حاضر یکی از میدان های مبارزه و یا حد اقل خبر رسانی از احوالات پر غبار و لبریز از چانه و چنگ ٬ انترنت نویسی است . ارچند انترنت نویسی هم بخش ها ٬ خواستها و خواستگاهای متفاوت خود را دارد ولی چیزی که از پنهان شدن نیست همان حرکت های نا میمونی است که حاصل آن مسلح کردن ملیشه های قومی در مناطق خاص ٬ ساختن وزارت ارشد وده ها مورد دیگر ازاین ساخت های سخت و یکجانبه است . دوستان زیادی به حد کافی به این مقال پرداخته اند و مرا لزومی بر تکرار چندین باره اش نیست .
اطلاع رسانی انترنتی یکی از میدانهای جالب و زیبایی است - بخصوص برای صاحبان قول و قال وقلم - تا بتوان از این وسیله ٬ هرکه می تواند بخواند را اگاه کرد که سر ها ٬ بر سر ها چی سایه های شومی را که در حال گستراندن است . لکن سوال اساسی این است که ایا می توان به این - اطلاع رسانی فقط - بسنده کرد ؟ زیرا موضع گیری های انترنتی زمان بندی شده - به شکل گزارش روزانه - حرف های شان را میزنند در حالیکه حرکت های خطر ناک زمانه ما بسیار دقیق و پی گیر با طرحهای دراز مدت و با پشتوانه های قوی در حال رشد است . سوال دیگر اینکه چنانچه فریادهای انترنتی ره بجایی باز نکند - که تا حال نکرده است - ما نیازمند گزینه دیگر نیستیم ؟ آ یا آن گزینه و جود دارد ؟ یا حد اقل ضرور نخواهد بود که در کنار فریادهای انترنتی ٬ از همین خط انترنت در فکر چاره جویی غیر از فر یاد باشیم ؟
