یکشنبه 1386/04/24
این قطعنامه در پایان تظاهرات در برابر سفارت جمهوری اسلامی در لندن خوانده شد
بنام خداوند برابری و برادری
- قطعنامه افغانهای مقیم بریتانیا در همدردی با مهاجرین افغانستانی مقیم ایران
طی نزد يک به سه دهه جنگ نابرابر در افغانستان٬ مردم اين سر زمين بصورت پراکنده٬ خيلی از کشورهای جهان را به عنوان پناه گاه و محل امن انتخاب کرده اند.
جمهوری اسلامی ايران يکی از آن کشور هايی است که آواره گان افغان از بد حادثه بد آنجا پناه گرفته اند. البته نمی توان زندگی و سکونت مردم افغانستان را در ايران ٬ تنها در دوران جنگ خلاصه کرد. مردم افغانستان با داشتن پيوند های فراوان با مردم ايران قبل از جنگ و قبل از روی کار آمدن جمهوری اسلامی ايران٬ رفت و رو ب بسيار دوستانه داشتند و مردم افغانستان هيچگاه در آن روزگار بعنوان مهاجر مورد آزار و شکنجه قرار نمی گرفتند.
با دريغ با روی کار آمدن جمهوری اسلامی در ايران و تشديد جنگها در افغانستان و همچنان ازدحام جمعيت پناهنده افغانی٬ خشونت ها بر مهاجرين مظلوم افغانستانی روز به روز مواج تر گرديد . افغانهايی که اميد همکاری فراوان به جمهوری اسلامی بسته بودند ٬ لحظه به لحظه به يأ س مبدل شد و سرانجام اين ضرب المثل تحقق کامل پيدا کرد که : روز بد برادر نمی شناسد.
افغان ها ی مسلمان و صادق با روی کار آمدن جمهوری اسلامی سجده شکران بجا آوردند و در همنوائی در راه اهداف که جمهوری اسلامی آنرا وحدت اسلامی شعار می دادند از هيچ نوع ايثاری فرو گذار نکردند. در شعارکه آيت الله خمينی آ نرا راه قدس از کربلا گذشتن نام گذاشته بود٬ مردم مسلمان افغانی گام به گام مردم ايران در در راستای حفظ شعایر اسلامی در حرکت بوده ٬ از هیج نوع فدا کاری دریغ نکردند . افغانهای مسلمان با حسن نیت تمام شعار اسلام مرز ندارد بنيانگذار جمهوری اسلامی ايران را باور کرده بودند.
در آن روزگار ایران در یگ جنگ تمام عیار با عراق دست و پنجه نرم می کرد ٬ افغا نها نیز در نبرد با ارتش سرخ شوروی سابق در گیر بودند .
جنگ ويرانگر ايران و عراق پس از هشت سال صلح شد. ايرانی ها آغاز به باز سازی و نو سازی شهر های زخمی و صد چاک خويش کردند. زندگی از نو آغاز شد و مردم ايران شور و عشق گمگشته خود ها را ارچند به قيمت خون هزاران شهيد و پرچم پوشی تمام قبرستان های ايران دوباره به بازيافتن گرفت. ولی اين جنگ آدمخوار در کشور همدين و همسايه جمهوری اسلامی ايران نزديک به سه دهه ٬ همچنان با طوفندگی تمام مردم مظلوم اين سرزمين را بکام مرگ می کشاند . هراز گاهی انفجار های تلخی هيولاوار هستی اين سرزمين را به باد ميدهد.
دريغا که دوستان ديروز مردم افغانستان چی زود افغان های مهاجری که برای آنها از خون خويش دريغ نداشتند را فراموش کردند و چی سريع مهاجرين بدبخت افغانی برشانه های دولت مردان جمهوری اسلامی سنگينی کردند . چندين سال است که دولت مردان جمهوری اسلامی طبل تصفيه افغان ها را به بی رحمانه ترين شکل آن ميزنند.
در اين اواخر طبل اخراج اجباری مهاجرين افغانی از ايران دوباره به صدا درآمده است. با تأسف نیروهای پوليس ايران مهاجرين افغانی را بی هيچ دريغی در هر جا به بازجويی و اهانت می گيرند و زنان و اطفال را بدون سرپرست به شکل کاملا غير انسانی و غير اسلامی بصورت اجبار از ايران اخراج می کنند . در یک نمونه روشن مهاجرين را از طبقه های بالای ساختمان ها ٬ زنده زنده به زمين انداخته و به شهادت می رسانند. در خانه های مهاجرين افغانی پوليس ايران بدون اجازه وارد شده در حاليکه سر پرست خانواده در خانه نيست ٬ زنان و اطفال را به باد لت و کوب گرفته راهی زندانها و مرز ها می نمايند.
سالهاست محل هايی را که دولت ايران به نام اردوگاه های مهاجرين افغانی ايجاد کرده است ٬ تبد يل به زندانهای مخوف و وحشتناکی شده که ياد آوری نام آن اردوگاه ها ٬ مو را بر تن هر پناهنده افغانی در ايران راست می کند. طل سياه٬ سنگ سفيد و عسکر آباد از جمله اردوگاه هايی اند که مهاجرين افغانی وحشتناکترين خاطره ها را از آن زندانهای بنام اردوگاه دارند. شکنجه و ستم هايی که بر مهاجرين افغانی در اين گونه اردوگاه ها از سوی پوليس ايران روا داشته می شوند را تاريخ خود روز و روزگاری قضاوت خواهد کرد.
افغانها در هيچ يک از دوره ها ٬ خواهان تنش و حرکت منفی با هيچ يک از کشور های همسايه منجمله جمهوری اسلامی نبوده اند . اما ما از حرکت های ظالمانه جمهوری اسلامی ايران نسبت به مهاجرين افغانی در ايران در شگفت می مانيم که چرا دولت ايران در پی ايجاد فاصله بين دو ملت ايران و افغانستان است؟ حرکت های خشن جمهوری اسلامی ايران در قبال اخراج پناهندگان افغانی چی چيز را ثابت می کند؟ دولت ايران از اخراج پنا هندگان افغا نستانی ٬ با چماق و کشتار چی سودی عايد حالش می شود؟ آيا دولت ايران می خواهد اينگونه دولت افغانستان را زير فشار قرار دهد؟ مگر دولت ها رونده و ملت ها ماندگار نمی باشند؟
اگر روزگاری ثبات صد در صدی در افغانستان حاکم شود (که حتماً می شود) ملت و مردم افغانستان از ايران چی تصويری خواهند داشت؟ و هرپناهنده هنگام بازگشت از ايران چی سوغاتی را با خود خواهد آورد؟ مگر نه اين است که سوغات اين گونه بازگشتن ها و بازگشتاندن ها جز آه و حسرت و نفرين نخواهد بود! مگر نه اين است که دولت ايران خود در پی اين نفرين کاری ها ٬ بين دو ملت در قبال تاريخ بايد پاسخگو باشد!
ما افغانهای مقیم بریتانیا ضمن تقبیح و محکومیت فشارهای نا بجا و موهن بر مهاجرین بی دفاع افغانی در ایران چند خواست از جمهوری اسلامی ایران و چند خواهش از جا معه بین المللی و نهادهای حقوقی در جهان داریم .
۱ دولت ایران با رعایت و احترام به دین مقدس اسلام ٬ منشور ملل متحد٬ سازمان دید بان حقوق بشر و کمیسیون مستقل حقوق بشر دست از فشار های بیرحمانه و شکنجه های پیهم افغانهای مقیم ایران برداشته و قاتلین شهدای اخیر که توسط پولیس از ساختمانهای چندین طبقه به زمین انداخته شده و به شهادت رسیده اند را به مردم افغانستان و دادگاه عادلانه و اسلامی معرفی نماید.
۲ دولت ایران موظف است که اموال بجا مانده و مصادره شده پناهندگان افغا نی را که هنگام خروج اجباری آنها توسط پولیس ایران مصادره شده است ٬ به صاحبان اموال بر گردانند .
۳ دولت ایران موظف است نسبت به شکنجه های گوناگون بر پناهندگان افغانی نظیر زیر برق کردن ٬ به سقف بستن و ده ها نوع شکنجه و فشا ر های روحی و روانی در اردو گاه های مشخص طل سیاه ٬ سنگ سفید و عسکر آباد تو ضیحات لازم و پاسخ روشن داده و به قربانیان انها خسارت بپردازد.
۴ دولت ایران بارها با عملهای خشن و خصمانه خویش بر مهاجرین بی دفاع افغانی قلب های عموم مردم افغانستان را صدمه رسانده و میلیونها افغانی را در سراسر دنیا پریشان ساخته است ٬ باید از عموم مردم افغانستان و بخصوص مهاجرین افغانی مقیم ایران معذرت بخواهد .
۵ دولت ایران بدون هیچگونه قید و شرطی پناهندگان افغانستانی را که به بهانه های مختلف در زندانها انداخته اند ٬ هر چی سریع تر آزاد و از سرنوشت هزاران مفودالاثر افغانی در ایران معلومات دهد .
۶ کمیسا ریای عالی پناهندگان سا زمان ملل متحد بصورت روشن جنایات پولیس ایران بر پناهندگان بی دفاع و مظلوم افغانی را محکوم نماید .
۷ سازمان ملل در یاری رساندن به مهاجرین اخراج شده از ایران اقدام نموده و زمینه جا بجایی آنها را در داخل خاک افغانستان فرا هم سازد .
۸ سازمان ملل متحد باید اقدام و حشیانه دولت ایران ٬ بر پناهندگان مظلوم افغانی را محکوم و در رهایی زندانی های بی گناه افغانستانی از ایران و چگونگی سرنوشت هزاران مفقودالاثر افغانی ٬ مردم افغانستان را یاری رسانده و در این راستا اقدام جدی و عملی نماید .
۹ یونسکو با همکاری ارگانهای ذیربط بین ا لمللی در باز پس گیری ا ثار باستانی افغانستان که در دوران جنگهای داخلی در افغانستان توسط افراد وابسته به دولت ایرا ن قا چاق شده است٬ قدمهای عملی بر داشته و در حفظ اثار با ستا نی مردم افغانستان را یاری رساند .
۱۰ از ملل متحد تقاضا مند یم که از هر گونه دخالت منفی ایران در امور داخلی ا فغانستا ن جلو گیری به عمل آورد ه تا امنیت و ثبات در افغانستان بر قرار و پایدار بماند .
